|
هرگز فکر نمی کردم روزی به خاطر عشق اینگونه مجازات شوم
درهای قلبم را بسته ام و در تنهایی خویش غرق شده ام
تنها مانده ام.....
تنهای تنها.....
بد جور دلم گرفته کاش کسی بود واسه حرف زدن ...
خسته شدم از تنهایی و اینکه کسی نباشه دلت براش تنگ بشه ؛کسی که دوسش داشته باشی اونم بخوادت....نیست ...اما.... همه فکر زدن و رفتن بعدم بخندن.. به کی باید اعتماد کرد ...!
دلم گرفته و غمخواري نيست
بتم شكسته و دلداري نيست
براي رهايي از اين دنيا
پرم شكسته و همراهي نيست
- خيلي سخته با ديدن اون كسي كه دوسش داري نفسات به شماره بيافته ولي حتي نتوني بهش سلام كني ...
- خيلي سخته وقتي متوجه تو نيست بغض گلوتو بگيره و اشك توي چشمات حلقه بزنه ولي مجبور باشي لبخند بزني...
- خيلي سخته در چند قدمی اون باشي اما بدوني يه دنيا فاصله بينتون هست...
- خيلي سخته ديگران به احساساتت بخندن و تو فقط مجبور باشي سكوت كني...
- خيلي سخته يه دنيا درددل داشته باشي ولي سنگ صبور نداشته باشي...
- خيلي سخته هميشه سكوت كني تا مبادا كسي به درونت پي ببره...
- خيلي سخته كه هيچ كس احساستو درك نكنه اوني هم كه درك مي كنه تو رو به حال خودت رها كنه...
- خيلي سخته همه بگن از دل برود همان كه از ديده برفت اما تو هربار كه بهش فكر مي كني ببيني بيشتر از قبل دوسش داري...
آری ... کاغذ سفید را هر چه قدر هم که تمیز و زیبا باشد کسی قاب نمی گیرد ،برای ماندگاری در ذهن باید حرفی برای گفتن داشت.
منتظر لحظه ای هستم که دستانت را بگیرم ، در چشمانت خیره شوم ...
دوستت دارم را بر لبانم جاری کنم و منتظر لحظه ای هستم که در کنارت بنشینم سر رو شونه هایت بگذارم....
از عشق تو.....از داشتن تو...اشک شوق ریزم منتظر لحظه ی مقدس که تو را در آغوش بگیرم بوسه ای از سر
عشق به تو تقدیم کنم وبا تمام وجود قلبم وعشقم را به تو هدیه کنم.. اری من تورا دوست دارم وعاشقانه
تو را می ستایم...
با تو عهدی ميبندم نا گسستنی ... فراموش نشدنی و ماندگار...
قلبم را به تو هدیه میدهم
به تو که سر تا پای وجودت را ذرّه ذرّه دوست ميدارم
به تو که روحت را
سرشتت را
عصاره ی وجودت را ميپرستم...و به آن عميقاً عـشق ميـورزم...
ای عزیز ِ ستودنی
مهربان ِماندنی
نازنین ِ خواستنی
بدان و آگاه باش که من
تو را
هيچگاه
هيچ کجا
هيچ لحظه ای
تنها نخواهم گذاشت
و لحظه ای از تو غافل نخواهم شد
مطمئن باش
تمام احساسات زیبای من عاقلانه و عاشقانه تقدیم تو مهربان باد...
خوشبخت ترین مردم در روی این کره خاکی کسانی نیستن که آنجور که می خوان زندگی می کنن.
آنها کسانی هستن که خواسته های خودشون رو بخاطر کسانی که دوستشون دارن تغییر میدن...
دوست یعنی کسی که وقتی هست ارام باشی و وقتی نیست چیزی توی زندگیت کم باشه.
دوست یعنی اون جمله های ساده و بی منظوری که میگی و خیالت راحته که ازش سوء تعبیر
نمیشه.
دوست یعنی یک دل اضافه داشتن برای اینکه بدونی هر بار که دلت میگیره یک دل دیگه
هم دل تنگه غمت میشه.
دوست یعنی تنهایی هام را می سپارم دست تو چون شک ندارم می فهمیش.
دوست یعنی اگه هستی همیشه هستی و کنار همه با منی نه گاهی..... نه بنا به اقتضاء ....نه
به شرط خلوت و تنهایی.
دوست یعنی تو نماینده منی حتی اگه نباشم.... حتی اگه نباشی".
دوست یعنی اینکه نبینم دلتنگ باشی و نبینم برای درد و دل کردن با من به لکنت بیفتی.
دوست یعنی کم نیار و جا نزن تا وقتی حواسم به تو هست.
یعنی باکی نداشته باش از سختی و تلخی و بی رحمی های روزگار چون دعای من
همیشه با تو هست...
چرخ روزگار می چرخد و ما نیز به دنبال آن می گردیم..
و گوش می کنیم به صدایی که پیامی برایمان آورد ، گاه صدا برایمان خوش است و گاه نه...
آن زمانی که دنیا به کام ماست با لحن خوش آهنگش مستانه می رقصیم غافل از اینکه این صدا پایان می پذیرد و شاید دنیا لحنی دیگر بنوازد که ما را خوش
نیاید . آن وقت چه کنیم ؟
غصه بخوریم ؟ یا گریه کنیم ؟
نه این سر و صدای کائنات برای این نیست که لحظه ای ما را خوش نگه دارد و لحظه ای دیگر غمگین ...
این نوای خوش گاهی به نظر ما لحن غمگینی به خود می گیرد!
از اول تا آخر تاریخ همین بوده و هست و خواهد بود!
و این خود ما هستیم که نوازندگان این سمفونی بزرگ هستیم!
گاه خوش می نوازیم و گاه از نابلدی خود نمی توانیم خوب بنوازیم!
آن روزها که صوت خوش را میشنویم نباید مغرور شویم چون چنین لحظاتی به سرعت از دست می روند!
و آن زمان که شاید خودآگاه یا ناخودآگاه صوت غم بر لحظات و دقایق زندگی ما طنین افکن می شود به یاد داشته
باشیم که این لحظات می گذرد و تنها چیزی که می ماند این است که ما چقدر یاد گرفتیم که به سوی هدف حرکت
کنیم!
تمام سختی ها و مشکلات راه شاید با دیدن آینده و فرجام کار برای ما شیرین شود ولی شرط مهم این است که ما
چه فرجامی برای خود برگزیده ایم !
صفحه تکرار پذیر زندگی در تمامی دوره ها روزهای شادی و درد و رنج را توامان در خود جای داده است...
پس آیا درست است که انتظار داشته باشیم همیشه راحت زندگی کنیم !!!
سخت ترین درسها ، درس زندگی است شاید!... ....
همیشه سعی کن لبخند بر لبانت,عشق در قلبت, لطف در نگاهت, محبت در چهره ات, بخشش در رفتارت وحق در زبانت جاری باشد و بس.
با طلوع هر صبح فکر کن تازه به دنیا آمدی و مهربان باش و دوست بدار، شاید فردایی نباشد.
زندگی شوق رسیدن به همان فردایست که نخواهد آمد تو نه در دیروزی و نه در فردایی ، ظرف امروز پر از بودن توست ، زندگی را دریاب...
خودت باش و خودت را آنگونه كه هستی دوست بدار حتی اگر مجبور باشی برای خود بودن بهای سنگینی
بپردازی این بها را بپرداز و خودت باش.
در و دیوار دنیا رنگی است، رنگ عشق.
خدا جهان را رنگ كرده است؛ رنگ عشق.
و این رنگ همیشه تازه است و هرگز خشك نخواهد شد.
از هر طرف كه بگذری، لباست به گوشهای خواهد گرفت و رنگی خواهی شد.
اما كاش چندان هم محتاط نباشی؛ شاد باش و بیپروا بگذر، كه خدا كسی را دوستتر دارد كه لباسش رنگیتر است.
گذشت زمان بر آن ها که منتظر می مانند بسیار کند،بر آن ها که می هراسند بسیار تند، بر آن ها که زانوی غم در
بغل می گیرند بسیار طولانی و بر آن ها که به سرخوشی می گذرانند بسیار کوتاه است اما، بر آن ها که عشق می
ورزند ،زمان را آغاز و پایانی نیست.
بزرگترین غمها همیشه پشت خنده های دروغین گم می شود، زیباترین احساسها همواره با توقعات بیجا
اشتباه می شود. در زمانه ای كه بر لبها مهر سكوت خورده ، شادیها حتی واقعی ترینشان بوی غم می دهند،
هستند كسانی كه با حرفهایشان احساسهای فراموش شده را بیدار می كنند، كسانی كه به معصومیت بره
اعتقاد دارند، به عشقی كه مثل باد در دل گندم می پیچد و آن را می لرزاند اعتقاد دارند.
|
